In 1944 ontvluchtte Jonas Mekas (1922) met zijn broer Litouwen, werd echter opgepakt door de Duitsers en gedetineerd in een werkkamp in de buurt van Hamburg. Na de oorlog kwam hij terecht in een kamp voor displaced persons, studeerde enige jaren in Duitsland alvorens eind jaren ‘40 naar de Verenigde Staten te emigreren. Daar werd hij bekend als avant-garde filmmaker en dichter. In 1971 keerde hij na 25 jaar voor het eerst terug naar zijn geboortedorp in Litouwen en maakte daarover de film Reminiscences of a Journey to Lithuania (1972). Centraal in de film staat de ervaring van de displaced person die Mekas zich ook na twintig jaar in de Verenigde Staten nog steeds voelt te zijn. Wat betekent het om je thuis te verliezen? En is thuis een plaats in de werkelijkheid of slechts in de verbeelding? Doorgaan met het lezen van “Reminiscences of a Journey to Lithuania”