Boeken, documentaires, films en muziek waarin vluchte(linge)n een rol spelen kwamen hier al voorbij, maar poëzie werd nog niet besproken. Ten onrechte, want het volgende gedicht van Mehmet al Assad is meer dan de moeite waard:

Asylum
Will you please observe through the wire
I am sewing my feet together
They have walked about as far
as they ever need to go.

Will you further observe
through the wire
I am sewing my heart together
It is so full of
the ashes of my days
it will not hold any more.

Through the wire
one last time
please observe
I am sewing my lips together
that which you are denying us
we should never have
had to ask for. Doorgaan met het lezen van “Asylum”