Zoeken

Vluchtcollage

Tag

Middellandse Zee

Vluchteling spelen

Hoe is het eigenlijk om te vluchten? “Vluchten” is voor veel mensen net zo’n abstract concept als “oorlog”, “geweld” of “vervolging”. Waar vlucht je precies voor? Waarom doe je dat? Hoe doe je dat? Deze vragen worden in films, boeken en theaterstukken gesteld, maar al geruime tijd houden ook de makers van spellen zich hiermee bezig. Er bestaat een legio aan apps en online games die iedereen (gratis) kan spelen. Elk spel heeft een specifiek doel, de gemene deler is om “de vluchteling” dichterbij te brengen en de speler in de schoenen van iemand op de vlucht te laten staan. Hieronder bespreken we vier spellen: Against All Odds, My Life as a Refugee, Op de vlucht en Bury me, my love. Doorgaan met het lezen van “Vluchteling spelen”

Gott ist nicht schüchtern

Hamoudi en Amal zijn jonge mensen in Syrië, aan het begin van de rest van hun leven. Het is 2011 als de revolutie uitbreekt en alles anders loopt dan iedereen had gedacht. Dit is de achtergrond speelt de nieuwste roman van Olga Grjasnowa, Gott ist nicht schüchtern, die begin mei 2018 in Nederlandse vertaling verschijnt. De verhalen van Hamoudi en Amal geven een beeld van een oorlog waar de kranten al vijf jaar vol van staan, maar wat deze oorlog voor individuele mensen betekent blijft abstract. Tot je deze roman leest. Doorgaan met het lezen van “Gott ist nicht schüchtern”

Het tellen van de doden

Een lijst waarop het sterven van duizenden, duizenden mensen precies wordt gedocumenteerd. Mensen die stierven op de Middellandse zee, die stierven aan de grenzen van Europa, die stierven in asielzoekerscentra. Vele mensen zonder naam, een volgend nummer op een lijst, niemand weet hoe het lichaam heet dat gevonden werd. Is dit een kunstproject?

De Duitse krant Die Tagesspiegel drukte 100.000 exemplaren van de lijst en deed deze bij de krant van 9 november 2017 – Schicksalstag in Duitsland, waarop onder andere de val van de Berlijnse muur in 1989 en de Kristallnacht in 1938 wordt herdacht. De lezers van de krant werden direct geconfronteerd met een dik pak papier over gestorven mensen, met op elke regel een nieuw drama. Doorgaan met het lezen van “Het tellen van de doden”

De Trek

“De Smokkelaar”, “de Xenofoob”, “de Drenkeling”  en “de Gedeporteerde”. Het zijn de titels van de vier documentaires die Bram Vermeulen maakte om “nu niet eens over, maar met de hoofdrolspelers in het migratiedebat te praten”. Over in plaats van met, dat klinkt altijd goed in de oren. Lukt het Vermeulen om in gesprek te raken? Welke verhalen vertelt hij? Kijk verder met De Trek (2016). Doorgaan met het lezen van “De Trek”

Fuocoammare

Volgens Wikipedia is het eilandje Lampedusa iets meer dan twintig vierkante kilometer groot en wonen er zo’n 6300 mensen. Het maakt deel uit van Italië, maar ligt dichter bij Tunesië, op iets meer dan honderd kilometer afstand. De bewoners zijn van oudsher vissers, maar het eiland is ook een tijdje een gevangenenkolonie geweest. Pas in 1960 kreeg het eiland een telefoonaansluiting met Sicilië en in 2013 werd Rabbit Beach, aan de zuidkant van het eiland, nog door de website Tripadvisor uitgeroepen tot beste strand ter wereld. De laatste jaren werd Lampedusa echter vooral bekend als aankomstpunt van vele vluchtelingen die met gammele bootjes de zee proberen over te steken vanuit Tunesië en Libië. Velen van moeten worden gered door de kustwacht, of overleven de overtocht niet. Degenen die het overleven worden opgevangen op het eiland, vooraleer doorgestuurd te worden naar het vasteland. De Italiaanse filmmaker Gianfranco Rosi verbleef een jaar op het eiland, en maakte in de 2016 de documentaire Fuocoammare over de bewoners van de het eiland en de vluchtelingen die er aankomen en won daarmee de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn. Doorgaan met het lezen van “Fuocoammare”

Flüchtlinge Fressen #2

We zijn inmiddels een week verder na het einde van het project “Flüchtlinge Fressen”. Er is veel gebeurd. Afgelopen dinsdag zouden er in Berlijn vluchtelingen opgegeten worden door tijgers. Althans, wanneer paragraaf 63 van de Duitse vreemdelingenwet – waarin de Europese richtlijn 2001/51/EC, waarin transportmaatschappijen beboet worden wanneer zij ‘illegale’ vluchtelingen vervoeren naar het grondgebied van staat binnen de EU is opgenomen – niet zou worden afgeschaft en er niet genoeg geld voor een vlucht met honderd vluchtelingen vanuit Turkije zou worden ingezameld. Op 17 juni 2016 had het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken al haar afkeuring laten blijken en het project afgedaan als een “schaamteloze enscenering over de rug van kwetsbare personen”.  Het daadwerkelijke debat in de Bundestag vond plaats op 24 juni 2016. De bewuste paragraaf werd echter niet afgeschaft. Doorgaan met het lezen van “Flüchtlinge Fressen #2”

Flüchtlinge Fressen

Ja, je leest het goed: vluchtelingen eten. 28 juni is het zo ver, de beslissing over leven en dood ligt in handen van het publiek en de Duitse regering. Wordt er genoeg geld (€80.000,-) verzameld middels crowdfunding? En geeft de regering groen licht voor het landen van het speciaal hiervoor omgedoopte vliegtuig Joachim 1 (vernoemd naar Bondspresident Joachim Gauck) waarin 100 vluchtelingen veilig vanuit Turkije naar Duitsland worden overgebracht? Is het antwoord op beide vragen nee, dan krijgen vier Syrische tijgers die in hartje Berlijn in een arena zijn opgesteld 100 vluchtelingen voorgeschoteld. Doorgaan met het lezen van “Flüchtlinge Fressen”

Clandestino

In de waan van de dag kan het geen kwaad om verder terug te kijken dan gisteren. Mensen op de vlucht zijn niet nieuw. Mensen zonder papieren zijn dat evenmin. Manu Chao schreef er in 1998 het lied “Clandestino” over:

De Frans-Spaanstalige Manu Chao bezingt in het nummer, waarmee hij zijn eerste cd, eveneens Clandestino getiteld, opent, de clandestiene mens. De ondertussen bekende reggae-beats van Chao begeleiden een lied over immigratie. Doorgaan met het lezen van “Clandestino”

Die Schutzbefohlenen

Nobelprijswinnares Elfriede Jelinek werd in 2013 door regisseur Nicolas Stemann gevraagd of ze een bijdrage zou willen leveren aan zijn project Kommune der Wahrheit, een vijfdaagse happening in het Thalia Theater in Hamburg, waarbij kunstenaars de actualiteit in kunst zouden verwerken. Jelinek schreef daarop Die Schutzbefohlenen, een woordenstroom geïnspireerd op het vluchtelingenprotest in Oostenrijk.

In Wenen bezetten vluchtelingen, verenigd als “Refugee Protest Camp Vienna”, eind 2012 de Votivkerk. In deze kerk, op een steenworp afstand van het centrum en de universiteit, waren tientallen vluchtelingen samengekomen om de situatie waarin ze zich vinden te beklagen en om verandering te bewerkstelligen. Doorgaan met het lezen van “Die Schutzbefohlenen”

De Oversteek

Waarom vluchten mensen van huis en haard? En hoe ziet zoiets abstracts als “vluchten” er dan eigenlijk uit? In de documentaire De Oversteek (2015) leggen vluchtelingen uit Syrië hun reis vast. Als kijker volg je journalisten, musici, mensen die werden opgepakt omdat ze tegen het regime in Syrië protesteerden. In eerste instantie vluchtten ze naar Egypte, één van de weinige landen waar je met een Syrisch paspoort zonder visum mag binnenkomen. Maar ook in Egypte mogen ze al snel niet meer zijn. Om deportatie naar Syrië te voorkomen, vluchten ze verder. Doorgaan met het lezen van “De Oversteek”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑