Zoeken

Vluchtcollage

Tag

Duitsland

Vluchteling spelen

Hoe is het eigenlijk om te vluchten? “Vluchten” is voor veel mensen net zo’n abstract concept als “oorlog”, “geweld” of “vervolging”. Waar vlucht je precies voor? Waarom doe je dat? Hoe doe je dat? Deze vragen worden in films, boeken en theaterstukken gesteld, maar al geruime tijd houden ook de makers van spellen zich hiermee bezig. Er bestaat een legio aan apps en online games die iedereen (gratis) kan spelen. Elk spel heeft een specifiek doel, de gemene deler is om “de vluchteling” dichterbij te brengen en de speler in de schoenen van iemand op de vlucht te laten staan. Hieronder bespreken we vier spellen: Against All Odds, My Life as a Refugee, Op de vlucht en Bury me, my love. Doorgaan met het lezen van “Vluchteling spelen”

Advertenties

Gott ist nicht schüchtern

Hamoudi en Amal zijn jonge mensen in Syrië, aan het begin van de rest van hun leven. Het is 2011 als de revolutie uitbreekt en alles anders loopt dan iedereen had gedacht. Dit is de achtergrond speelt de nieuwste roman van Olga Grjasnowa, Gott ist nicht schüchtern, die begin mei 2018 in Nederlandse vertaling verschijnt. De verhalen van Hamoudi en Amal geven een beeld van een oorlog waar de kranten al vijf jaar vol van staan, maar wat deze oorlog voor individuele mensen betekent blijft abstract. Tot je deze roman leest. Doorgaan met het lezen van “Gott ist nicht schüchtern”

Hayat und Matondo

Meine Haare sind Schuld
meine Hautfarbe auch
sie glauben dass jeder klaut
oder Drogen verkauft
immer sind wir auf dem Titelblatt
wann hört das auf
du kannst machen was du willst
es heißt Ausländer Raus

***

Mijn haren zijn schuldig
mijn huidskleur ook
ze geloven dat iedereen steelt
of drugs verkoopt
altijd zijn we op de voorpagina
wanneer houdt het op
je kunt doen wat je wilt
het is altijd: Buitenlanders weg

Muziek is een middel om de mooie dingen van het leven te bezingen, maar ook om kritiek op de maatschappij te formuleren. De Duitse rapscene kent een aardig reservoir aan (jonge) rappers die zich tegen racisme, discriminatie en vreemdelingenhaat uitlaten. Hayat en Matondo zijn twee van deze rappers; zes jaar geleden braken ze door met het nummer “Kaputte Welt” (2012). Hayat is dan 11 jaar oud, Matondo 17. Ze rappen over gelijkheid, over oorlog en over tolerantie: Doorgaan met het lezen van “Hayat und Matondo”

Nach der Flucht

Nichts an der Flucht ist flüchtig. Sie stülpt sich über das Leben und gibt es nie wieder frei.
– Ilija Trojanow.

Niets aan de vlucht is vluchtig. Ze stulpt over het leven uit en geeft het nooit meer vrij”. Het is het tweede aforisme uit de bundel Nach der Flucht (2017) van Ilija Trojanow. Een boek – zelf noemt hij het een essay – waarin in kortere of langere stukken tekst wordt geschreven over vluchten, aankomen, teruggaan, de taal en het zijn als vluchteling.

Der Flüchtling ist meist Objekt. Ein Problem, das gelöst werden muss.
Eine Zahl. Ein Kostenpunkt. Ein Punkt. Nie een Komma. […]
Es gibt ein Leben nach der Flucht. Doch die Flucht wirkt fort, ein Leben lang. (p. 9)
De vluchteling is meestal object. Een probleem, dat opgelost moet worden.
Een getal. Een kostenpost. Een punt. Nooit een komma. […]
Er is een leven na de vlucht. Maar de vlucht werkt door, een leven lang.

Dit zijn de zinnen uit Nach der Flucht waarmee Trojanow opent. Slechts object is de vluchteling echter geenszins; door de ogen van iemand die gevlucht is wordt een klein meesterwerk geschreven. Doorgaan met het lezen van “Nach der Flucht”

Het tellen van de doden

Een lijst waarop het sterven van duizenden, duizenden mensen precies wordt gedocumenteerd. Mensen die stierven op de Middellandse zee, die stierven aan de grenzen van Europa, die stierven in asielzoekerscentra. Vele mensen zonder naam, een volgend nummer op een lijst, niemand weet hoe het lichaam heet dat gevonden werd. Is dit een kunstproject?

De Duitse krant Die Tagesspiegel drukte 100.000 exemplaren van de lijst en deed deze bij de krant van 9 november 2017 – Schicksalstag in Duitsland, waarop onder andere de val van de Berlijnse muur in 1989 en de Kristallnacht in 1938 wordt herdacht. De lezers van de krant werden direct geconfronteerd met een dik pak papier over gestorven mensen, met op elke regel een nieuw drama. Doorgaan met het lezen van “Het tellen van de doden”

A Seventh Man

Een man verlaat huis en haard om in een ver buitenland te gaan werken. Hij kent daar niemand, spreekt de taal niet en wordt vanwege zijn herkomst vaak gezien als tweederangsburger. Het werk dat hij zal gaan verrichten is zware lichamelijke arbeid, niet zelden gevaarlijk en bovendien onderbetaald. Het is werk dat de lokale bevolking niet wil doen. Hij slaapt met met meerdere lotgenoten in een barak, of in een klein flatje. Vrije tijd heeft hij nauwelijks, en hoe hij die moet invullen in het vreemde land weet hij niet. Het geld dat hij verdient stuurt hij terug zijn familie, in de hoop er ooit een huis mee te kunnen bouwen of een winkeltje mee te beginnen. Jaarlijks keert hij een maand terug naar huis, in de hoop ooit voorgoed terug te kunnen komen. Ondertussen kan hij slechts dromen – en werken, heel hard werken. Het is de ervaring van menig arbeidsmigrant. Waarom doet iemand zoiets? Doorgaan met het lezen van “A Seventh Man”

Re|Fuse Magazine

Een glossy, glimmende pagina’s, onbegrijpelijke mode, artistieke foto’s en wat stukjes tekst. Re|Fuse Magazine is echter geen gewone glossy; het is een project van Olfa Ben Ali waarin vluchtelingen centraal staan. Een interview met Ai Weiwei, een foto-serie met neppiraten uit Somalië, gebruiksvoorwerpen gevonden in de Egeïsche zee, ingewikkelde tent-mode en een topmodel in een zilveren warmtedeken; Re|Fuse Magazine heeft het allemaal – en meer. Doorgaan met het lezen van “Re|Fuse Magazine”

Oury Jalloh

vluchtcollage-oury-jalloh

Dessau, 7 januari 2005. In een politiecel breekt brand uit, de 36-jarige Oury Jalloh uit Sierra Leone verbrandt levend. Twaalf jaar later wordt de herinnering aan deze gebeurtenis springlevend gehouden: Elk jaar wordt op 7 januari gedemonstreerd in Dessau: Oury Jalloh, das war Mord! Oury Jalloh, kein Einzelfall wordt er op de straten en het net gescandeerd. Zijn dood krijgt daarnaast steeds meer iconische waarde: Er zijn documentaires over gemaakt, verschillende liederen geschreven en de populaire krimi Tatort wijdde er een aflevering aan. Wat is er destijds gebeurd? Hoe wordt de dood van Jalloh bezongen en herdacht? Doorgaan met het lezen van “Oury Jalloh”

Flüchtlinge Fressen #2

We zijn inmiddels een week verder na het einde van het project “Flüchtlinge Fressen”. Er is veel gebeurd. Afgelopen dinsdag zouden er in Berlijn vluchtelingen opgegeten worden door tijgers. Althans, wanneer paragraaf 63 van de Duitse vreemdelingenwet – waarin de Europese richtlijn 2001/51/EC, waarin transportmaatschappijen beboet worden wanneer zij ‘illegale’ vluchtelingen vervoeren naar het grondgebied van staat binnen de EU is opgenomen – niet zou worden afgeschaft en er niet genoeg geld voor een vlucht met honderd vluchtelingen vanuit Turkije zou worden ingezameld. Op 17 juni 2016 had het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken al haar afkeuring laten blijken en het project afgedaan als een “schaamteloze enscenering over de rug van kwetsbare personen”.  Het daadwerkelijke debat in de Bundestag vond plaats op 24 juni 2016. De bewuste paragraaf werd echter niet afgeschaft. Doorgaan met het lezen van “Flüchtlinge Fressen #2”

Flüchtlinge Fressen

Ja, je leest het goed: vluchtelingen eten. 28 juni is het zo ver, de beslissing over leven en dood ligt in handen van het publiek en de Duitse regering. Wordt er genoeg geld (€80.000,-) verzameld middels crowdfunding? En geeft de regering groen licht voor het landen van het speciaal hiervoor omgedoopte vliegtuig Joachim 1 (vernoemd naar Bondspresident Joachim Gauck) waarin 100 vluchtelingen veilig vanuit Turkije naar Duitsland worden overgebracht? Is het antwoord op beide vragen nee, dan krijgen vier Syrische tijgers die in hartje Berlijn in een arena zijn opgesteld 100 vluchtelingen voorgeschoteld. Doorgaan met het lezen van “Flüchtlinge Fressen”

Gehen, ging, gegangen

Wenn man ein Fremder wird, sagt Awad, hat man keine Wahl mehr. Man weiß nicht, wohin. Man weiß nichts mehr. Ich kann mich selbst nicht mehr sehen, das Kind, das ich war. (80)

Als je een vreemde wordt, dan heb je geen keus meer. Deze woorden van Awad hoort de gepensioneerde Richard in de nieuwe roman van Jenny Erpenbeck. Richard doceerde aan de universiteit, hij bestudeerde literatuur, de kunst van het vertellen van verhalen. Na zijn pensioen is hij op zoek naar een nieuw doel in zijn leven. Nieuwe verhalen om te vertellen. De verhalen van Awad, Osarobo, Tristan, Rufu, Apoll, Raschid en vele anderen. De verhalen van donkere mannen, zwarte mannen, de verhalen van vreemdelingen. Doorgaan met het lezen van “Gehen, ging, gegangen”

Gelukszoekers

In de Duitse krant Die Zeit stond recentelijk de weerslag van een onderzoek naar de bereidheid binnen Duitsland om vluchtelingen, uitgesplitst naar asielmotieven, op te nemen (hier). Wat blijkt? 55 % van de ondervraagden is positief over het verlenen van asiel aan mensen die vanwege de slechte economische situatie uit hun land van herkomst gevlucht zijn. Doorgaan met het lezen van “Gelukszoekers”

2014

Oudejaarsavond 2014, een huisfeestje bij vrienden. Als een grap typten we “2014” in op Youtube om nieuwe muziek te vinden. Plots schalde Neonschwarz uit de boxen, Duitse rap over vluchtelingen, aanslagen, ophitsende media, opkomend fascisme; met elke regel wordt het nummer beter. Doorgaan met het lezen van “2014”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑