Zoeken

Vluchtcollage

Tag

Documentaire

Dokter Co

Iedereen heeft zijn taakje”, het is de gevleugelde uitspraak van dokter Co. Dokter Co is een begrip in Amsterdam, dag in dag uit is hij in touw voor mensen die normaliter nauwelijks tot geen toegang tot medische zorg hebben: dak- en thuislozen, mensen zonder papieren. Met enkele vluchtelingen stond hij aan de wieg van Wij Zijn Hier: hij hielp met het bouwen van de tent in de tuin van de Protestante Diaconie in september 2012 – het begin van een beweging die ruim vijf jaar verder een begrip is in Amsterdam en daarbuiten, een beweging die de onhoudbare positie van afgewezen asielzoekers in Nederland zichtbaar maakt.

Dokter Co is ondertussen 81 jaar, maar dat weerhoudt hem er niet van elke dag te beginnen bij de deur van de nachtopvang (ook wel bekend als Bed-Bad-Brood-opvang) in Amstelveen om de bewoners, die om 9:00 uur op straat worden gezet, een goede morgen te wensen. De rest van de dag fietst hij kriskras door Amsterdam, en verleent hij medische hulp aan iedereen die het nodig heeft. Als mannen en vrouwen zonder verblijfspapieren dokter Co bellen, springt hij direct op de fiets en doet wat hij kan. Doorgaan met het lezen van “Dokter Co”

De bussen van Hasan Huremovic

Ter gelegenheid van het sluiten van het Joegoslavië-tribunaal eind december 2017 maakte Andere Tijden een aflevering over Hasan Huremovic, een Bosniër uit Rotterdam die op eigen houtje probeerde de vluchtelingen als gevolg van de oorlog op de Balkan te helpen. Zijn private acties bleven niet onopgemerkt en hebben grote gevolgen gehad voor het nationale beleid van Nederland ten opzichte van vluchtelingen uit het voormalig Joegoslavië, zo maakt de aflevering duidelijk. Doorgaan met het lezen van “De bussen van Hasan Huremovic”

Vergeet mij niet

Voor schoolgaande kinderen is het na de zomervakantie spannend: misschien is er een nieuwe leerling in de klas, misschien is er iemand weg, of heb je zelfs een hele nieuwe klas. Voor de kinderen van basisschool De Verrekijker is elke dag als na de zomervakantie. Ze weten nooit of hun klasgenootjes er zullen zijn: misschien kwam de politie wel in de ochtend en zijn ze in een auto gezet “terug naar hun eigen land”. Welkom op de school voor kinderen van afgewezen asielzoekers. Doorgaan met het lezen van “Vergeet mij niet”

Stranger in Paradise

Een klaslokaal, een krijtbord, een dozijn verwachtingsvolle ogen gericht op de leraar vooraan. “Welkom. Welkom in Europa. Welkom op het oude continent,” zo begint de leraar de les. Dit is geen gewone les. In de klas zitten migranten, asielzoekers, gelukszoekers, vluchtelingen. De leraar is een lange, blanke man die de leerlingen zal uitleggen hoe het zit. Welkom to Stranger in Paradise. Doorgaan met het lezen van “Stranger in Paradise”

Superfort Europa

Alweer meer dan een jaar geleden, op 18 maart 2016, werd de beruchte “Turkije-deal” gesloten. Bejubeld en gehaat, verwelkomd of met grote afkeer uitgesproken: het is een feit dat Turkije geld krijgt om vluchtelingen tegen te houden. Likkebaardend vertellen politici over het grote succes van deze deal, want beduidend minder vluchtelingen steken per boot de grens tussen Turkije en Griekenland over. Kritiek op de schending van fundamentele mensenrechten en de uitholling van het vluchtelingenverdrag, zoals in een recent verschenen rapport van Oxfam Novib, wordt nauwelijks gehoord: minder, minder, minder – toch?

Bloed kruipt waar het niet gaan kan, nu de situatie in Griekenland zogenaamd is opgelost, richt Europa haar blik op de andere kant van de Middellandse Zee: Afrika. Vluchtelingen komen namelijk niet alleen uit het door oorlog verscheurde Syrië, ook mensen geboren in diverse Afrikaanse landen zoeken een veilig heenkomen. Ook zij proberen per boot de Middellandse Zee over te steken – als ze al de verschrikkingen van de tocht door de Sahara en (meestal ook) van extreem gewelddadige gevangenschap in Libië overleven. De boten vertrekken uit Libië, maar Europa is op zoek naar meer landen als Turkije om deals mee te sluiten. Doorgaan met het lezen van “Superfort Europa”

De Muur 

De bekroonde serie De Muur (2014) heeft deze winter een vervolg gekregen. Na de val van de Berlijnse Muur in 1989 leek een wereld zonder muren dichterbij, zo introduceert de VARA de serie, maar de wereld kent vele muren en grenshekken. In deze serie wordt telkens een bepaalde grens eruit gelicht door presentator Menno Bentveld. De beroemde muur tussen Mexico en de Verenigde Staten, de muur tussen Israël en Palestina en de muur tussen Noord- en Zuid-Korea werden in 2014 al bezocht.

Nu, in 2016, worden zeven nieuwe muren bekeken, want er lijken alleen maar meer muren, hekken en grenzen te worden opgetrokken. Afgelopen jaar hoorden we hoe de Balkanlanden hun grenzen sloten, Hongarije een hek opwierp en rondom Calais werd eveneens een enorme muur gebouwd. De muur bij de Spaanse enclave Ceuta bij Marokko bespraken we hier eerder en wordt ook door Bentveld eruit gelicht. De muur die hier centraal staat: de grens tussen Zimbabwe en Botswana, die in aflevering drie wordt bezocht.

Doorgaan met het lezen van “De Muur “

Het is uw land

Sinds 2007 bestaat er in Nederland een speciale dienst die mensen zonder verblijfsrecht uit het land moet laten vertrekken. De Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) probeert in speciale vertreklocaties mensen te bewegen Nederland te verlaten. Documentairemaker Kees van Vlaanderen kreeg in 2014 voor het eerst toegang tot zo’n locatie en mocht filmen tijdens de zogenaamde “vertrekgesprekken”. Het resultaat: de documentaire Het is uw land. Doorgaan met het lezen van “Het is uw land”

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑