Zoeken

Vluchtcollage

Tag

AZC

Gelukzoekers

Vluchtelingen en asielzoekers zijn een hip thema waar iedereen wel wat over te zeggen heeft. Het verbaast dan ook niet dat in de telefilms van 2018 dit thema meermaals terugkomt, alhoewel vaak slechts in een bijzin. Zo redden in Het hart van Hadiah Tromp mariniers in opleiding vier vluchtelingen van een zinkende boot op de Middellandse Zee, maar die scène is slechts een achtergrond om de uitzonderlijke moed van protagonist Hadiah te tonen – wat er met de geredde vluchtelingen gebeurt is geen onderwerp. In Gewoon Vrienden blijkt de verliefde Yad als kind uit Syrië gevlucht, maar in het heden van de film is dat eigenlijk irrelevant. Anders is het met Gelukzoekers, een absurdistische film gesitueerd in en rond een asielzoekerscentrum in Groningen.

Gelukzoekers neemt de taal waarin over vluchtelingen wordt gesproken letterlijk en gaat om de vraag of de mensen die in een Gronings AZC aankomen nu op zoek zijn naar geluk of niet. De gehoormedewerkers proberen op alle mogelijke wijzen te achterhalen of geluk een drijfveer voor de vlucht is, want zodra daarvan ook maar een vaag vermoeden is wordt de aanvraag afgewezen. Dan komt de marechaussee in de nacht om de mensen op te halen en uit te zetten. Wanneer ze komen weet je nooit, maar de dreiging is nooit ver weg. Doorgaan met het lezen van “Gelukzoekers”

In Between Time

De voormalige Bijlmerbajes in Amsterdam is een doorn in het oog van menigeen, maar sinds de zes karakteristieke torens niet meer in gebruik zijn om gevangenen op te sluiten, is het een levendige broedplaats geworden. Vijf torens deden in 2017 enkele maanden dienst als asielzoekerscentrum, in de laatste toren vestigde leegstandsbeheerder c.q. cultureel centrum Lola Lik zich en kwamen diverse kleinere en grotere projecten van de grond. Er is een escape room, een restaurant, een hamam en een groep theatermakers kreeg toestemming om er een stuk te maken. De try-outs van dit stuk, getiteld In between time, waren in november 2017, en vanaf 22 maart 2018 is het eindresultaat te beleven. Doorgaan met het lezen van “In Between Time”

Knuffeltelevisie

Terwijl het debat over de “vluchtelingencrisis” telkens weer nieuw leven wordt ingeblazen en de moeilijkheden rondom integratie van “nieuwkomers”, “statushouders” of “nieuwe Nederlanders” uitvoerig worden besproken, krijgen de mensen waar het uiteindelijk om gaat een plek in het Nederlandse televisielandschap. Niet alleen in speciale programma’s over vluchtelingen, maar ook als onderdeel van reguliere programma’s.

Op 18 januari jl. werden er twee van dit soort uitzendingen op de televisie getoond. Zapps Puberruil liet de uit Syrië gevluchte Fadi ruilen met Pim, diezelfde avond werd in Nederland verhuist van AVROTROS de verhuizing van het gezin van Ahmad parallel aan de verhuizing van Barbara en Daan gefilmd. Is dit een nieuw fenomeen? Wat zien we als we verder kijken? Doorgaan met het lezen van “Knuffeltelevisie”

Hoe ik talent voor het leven kreeg

Stel je een gebouw voor vol wachtende mensen, tussen wie jij moet leven. Op een station of bij een bushalte met een paar mensen zal je je binnen een kwartier al onrustig voelen en om je heen kijken naar die mensen, die ook onrustig om zich heen of naar hun horloge kijken. Die situatie, maar dan met een paar honderd mensen en jarenlang. Niet wachtend op een bus of een trein, maar om je leven te beginnen. (p. 315) Doorgaan met het lezen van “Hoe ik talent voor het leven kreeg”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑