Zoeken

Vluchtcollage

Categorie

Muziek

Hayat und Matondo

Meine Haare sind Schuld
meine Hautfarbe auch
sie glauben dass jeder klaut
oder Drogen verkauft
immer sind wir auf dem Titelblatt
wann hört das auf
du kannst machen was du willst
es heißt Ausländer Raus

***

Mijn haren zijn schuldig
mijn huidskleur ook
ze geloven dat iedereen steelt
of drugs verkoopt
altijd zijn we op de voorpagina
wanneer houdt het op
je kunt doen wat je wilt
het is altijd: Buitenlanders weg

Muziek is een middel om de mooie dingen van het leven te bezingen, maar ook om kritiek op de maatschappij te formuleren. De Duitse rapscene kent een aardig reservoir aan (jonge) rappers die zich tegen racisme, discriminatie en vreemdelingenhaat uitlaten. Hayat en Matondo zijn twee van deze rappers; zes jaar geleden braken ze door met het nummer “Kaputte Welt” (2012). Hayat is dan 11 jaar oud, Matondo 17. Ze rappen over gelijkheid, over oorlog en over tolerantie: Doorgaan met het lezen van “Hayat und Matondo”

Borders

Freedom, ‘I’-dom, ‘Me’-dom,
Where is your ‘We’-dom?
This world needs a brand new ‘Re’-dom
‘We’-dom – they key
‘We’-dom the key-dom to life

Dit is het begin van het nummer “Borders” (2015), van de Brits-Sri Lankese artiest M.I.A. “Borders” is de openingstrack van haar vijfde album AIM (2016), en is een aanklacht tegen grenzen van de hedendaagse omgang met vluchtelingen, die de moeite waard is om nader te bekijken. Doorgaan met het lezen van “Borders”

Meneer de Minister

Protest en muziek gaan goed hand in hand. In het verlengde van het schreeuwen van leuzen tijdens protestmarsen is de protestzanger met zijn gitaar op het podium een welkome kritische noot. De afgelopen weken, sinds de Verenigde Staten een nieuwe president hebben, hebben we veelvuldig protest gezien. De women’s marches, protesten op verschillende luchthavens in de VS en in de rest van de wereld tegen het intussen weer opgeschorte inreisverbod voor mensen uit Somalië, Sudan, Libië, Jemen, Syrië, Irak en Iran; de noodzaak van verzet is opnieuw aan de orde van de dag.

In de Nederlandse muziekgeschiedenis is er een bekend protestnummer, waarvan minstens de titel opnieuw hoogst actueel is:

Doorgaan met het lezen van “Meneer de Minister”

Oury Jalloh

vluchtcollage-oury-jalloh

Dessau, 7 januari 2005. In een politiecel breekt brand uit, de 36-jarige Oury Jalloh uit Sierra Leone verbrandt levend. Twaalf jaar later wordt de herinnering aan deze gebeurtenis springlevend gehouden: Elk jaar wordt op 7 januari gedemonstreerd in Dessau: Oury Jalloh, das war Mord! Oury Jalloh, kein Einzelfall wordt er op de straten en het net gescandeerd. Zijn dood krijgt daarnaast steeds meer iconische waarde: Er zijn documentaires over gemaakt, verschillende liederen geschreven en de populaire krimi Tatort wijdde er een aflevering aan. Wat is er destijds gebeurd? Hoe wordt de dood van Jalloh bezongen en herdacht? Doorgaan met het lezen van “Oury Jalloh”

Muziek op de vlucht

Over de Jungle van Calais is veel geschreven. Het onofficiële vluchtelingenkamp aan de Franse kust is veelvuldig gefilmd, gefotografeerd, beschreven en er is veel over getheoretiseerd. Het zijn verhalen over het kamp als geheel, over de ellende of juist de veerkracht van de mensen. De Nederlandse documentairemaker Frans Bromet voegde kort geleden met Muziek op de vlucht (2016) een nieuwe documentaire toe aan de verzameling die het kamp bij Calais vastlegt. Doorgaan met het lezen van “Muziek op de vlucht”

Won’t Go Back

April 2015 kwam “Won’t Go Back” van singer-songwriter Rogier Pelgrim uit. Hij schreef het nummer over Wij Zijn Hier en nam de clip op met leden van het collectief in de vervallen garage waar een deel van de groep destijds woonde, de Vluchtgarage. Doorgaan met het lezen van “Won’t Go Back”

Home

Ik ben niet anders dan een vagebond die door de natuur wandelt”. Het zijn de woorden van Cyriaque Kouenou, vastgelegd door Ramon Gieling in de documentaire Home (2015). Kouenou ontvluchtte Ivoorkust nadat een kritisch lied van hem op de radio werd gespeeld. Zijn vader werd vermoord, Kouenou komt in Nederland terecht, waar zijn asielaanvraag wordt afgewezen en hij op straat belandt. Als hij hoort van een tentenkamp in Osdorp sluit hij zich aan bij zijn broeders en zusters van We Are Here. Doorgaan met het lezen van “Home”

Clandestino

In de waan van de dag kan het geen kwaad om verder terug te kijken dan gisteren. Mensen op de vlucht zijn niet nieuw. Mensen zonder papieren zijn dat evenmin. Manu Chao schreef er in 1998 het lied “Clandestino” over:

De Frans-Spaanstalige Manu Chao bezingt in het nummer, waarmee hij zijn eerste cd, eveneens Clandestino getiteld, opent, de clandestiene mens. De ondertussen bekende reggae-beats van Chao begeleiden een lied over immigratie. Doorgaan met het lezen van “Clandestino”

Vluchtgedrag

Hij speelde nationale festivals plat, predikt liefde en geluk. Typhoon heeft zijn naam in de Nederlandse muziekwereld gevestigd. Zijn teksten gaan over de wereld waarin we leven, een wereld die een stuk mooier worden mag.

Ter ere van 200 jaar koninkrijk bezong hij, in de Ridderzaal, ten overstaan van de koninklijke familie en de regering, Nederland: 

Doorgaan met het lezen van “Vluchtgedrag”

2014

Oudejaarsavond 2014, een huisfeestje bij vrienden. Als een grap typten we “2014” in op Youtube om nieuwe muziek te vinden. Plots schalde Neonschwarz uit de boxen, Duitse rap over vluchtelingen, aanslagen, ophitsende media, opkomend fascisme; met elke regel wordt het nummer beter. Doorgaan met het lezen van “2014”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑