Een glossy, glimmende pagina’s, onbegrijpelijke mode, artistieke foto’s en wat stukjes tekst. Re|Fuse Magazine is echter geen gewone glossy; het is een project van Olfa Ben Ali waarin vluchtelingen centraal staan. Een interview met Ai Weiwei, een foto-serie met neppiraten uit Somalië, gebruiksvoorwerpen gevonden in de Egeïsche zee, ingewikkelde tent-mode en een topmodel in een zilveren warmtedeken; Re|Fuse Magazine heeft het allemaal – en meer.

Wanneer je Re|Fuse Magazine openslaat, komt de geur van een vers gedrukt tijdschrift je tegemoet. Een beetje chemisch, nieuw. Het tijdschrift is zwaar, minimalistisch vormgegeven en met een indrukwekkende kleurintensiteit. Op de voorpagina prijkt een vrouw, ze lijkt in het luchtledige, misschien een zee te zweven, ogen gesloten, een beeld dat vragen oproept.

Wanneer je het magazine openslaat, rijst direct het vermoeden dat je hier met een speciaal tijdschrift te maken hebt. Een grote diamant aan de binnenkant als advertentie voor Wij Zijn Hier, maar omdat zij het niet kunnen betalen advertentieruimte te kopen, kreeg het collectief deze ereplaats gratis. Later duiken vergelijkbare advertenties op, onder andere voor het Wereldhuis en Care4Calais. Op de volgende pagina een vingerafdruk en deze tekst:

re-fuse-fingerprints

Het eerste stuk tekst is een cultuurfilosofische reflectie op de vingerafdruk, geschreven door Geertjan de Vugt. De Vugt schetst hoe vingerafdrukken werden ontdekt als unieke afdruk van het lichaam en in de koloniën ingezet worden door Europese kolonisten om de lokale bevolking te registreren. Hoe het minimale vastgestelde aantal overeenkomsten tussen vingerafdrukken tussen de 6 en 19 schommelde om als een identieke afdruk te identificeren, en hoe de vingerafdruk met criminaliteit geassocieerd werd doordat ze met name voor het oplossen van misdaden werden ingezet. Uiteindelijk eindigt De Vugt bij de vingerafdruk vandaag de dag, niet alleen de afdruk als sleutel tot je smartphone, maar ook de afdruk als identificatie van vluchtelingen. De Vugt vraagt de lezer:

What are we doing when we ask, no demand that immigrants provide their fingerprints? Are we trying to remove the body’s language, which surely won’t let itself be tamed by legal and political procedures of immigrations? Or do we really want to listen to the stories that continue to wash up, day after day, on the shores of the old Occident?”

Wat doen we werkelijk wanneer we vragen, nee eisen dat immigranten hun vingerafdrukken geven? Proberen we de taal van het lichaam te verwijderen, welke zich zeer zeker niet zal laten temmen door juridische en politieke immigratie-procedures? Of willen we echt luisteren naar de verhalen die blijven aanspoelen, elke dag opnieuw, aan de kusten van de oude Occident?

De Vugt zet de toon, maar Re|Fuse Magazine is een zodanige collectie van diverse uitingen over en van vluchtelingen, dat het geen politiek pamflet wordt. Fotoshoots van diverse ontwerpers en kunstenaars volgen, waaronder de verzameling “Lost&Found”, waarin objecten gevonden in de Egeïsche Zee worden getoond: een plastic hoesje om papieren in te vervoeren, een rode onderjurk, een ketting, de autosleutels die een Syrische man op Lesbos schonk aan de man die hem een lift gaf naar de pont.

Jan Hoek legt de “echte” Somalische piraten vast, mannen in Nairobi die erachter kwamen dat Westerse journalisten hunkerden naar verhalen over de piraten, vooral toen in 2010 zo veel schepen werden gekaapt. Zij gaven zich uit voor Somalische piraten, maar sommigen hadden de oceaan nog nooit gezien. Intrigerend is ook de fotoshoot met topmodel Alexandra Wynne, gehuld in zilveren warmtedekens en veiligheidsvesten. In het bijgaande interview vertelt ze hoe ze haar reddingswerk op Lesbos probeerde te vertalen naar de glamour van de modewereld in New York – en hoe ingewikkeld dit bleek.

In een magazine als Re|Fuse kan de Chinese kunstenaar Ai Weiwei niet ontbreken. Olfa Ben Ali hield een interview met de dissident, die momenteel in Berlijn zijn studio heeft. Eerder pakte Weiwei het Konzerthaus in Berlijn in met reddingsvesten uit Griekenland om aandacht te vragen voor de situatie aldaar. Foam stelde afgelopen najaar zijn #SafePassage ten toon. In Re|Fuse wordt uitgebreid aandacht besteed aan zijn project Laundromat, waarbij hij met zijn team kleding en dekens verzamelde in het ontruimde, geïmproviseerde vluchtelingenkamp bij Idomeni en in Berlijn waste en ten toon stelt:

re-fuse-laundromat-ai-weiwei

Met grootse woorden omschrijft Ben Ali het magazine als: “Re|Fuse is an avant-garde glossy that hijacks the language of traditional fashion magazines.” De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik weinig van modetijdschriften weet en of je van jezelf kunt zeggen dat je avant-garde bent is de vraag, maar dat Re|Fuse een prachtige verzameling is van projecten, mode, foto’s en tekst, dat staat vast.

VERDER LEZEN:

Re|Fuse Magazine werd op 28 januari 2017 gelanceerd op de Amsterdam Fashion week, maar pas weken later was er genoeg geld opgehaald via crowdfunding om ook daadwerkelijk te worden gedrukt.

De eerste lichting is nu de deur uit, bij de donateurs is het magazine op de deurmat gevallen. Het magazine is onder andere bij Athenaeum Boekhandel te koop.

Kijk voor meer informatie op: http://refusemagazine.com/

Sneak peak

Advertenties